Vervolg discussie boek Marco Kroon

Een nieuwe dag, een nieuwe onthulling over Marco Kroon. Dit maal in de vorm van een gevechtsrapportage die afwijkt van wat de ridder Militaire Willemsorde in zijn boek Danger Close heeft geschreven. Het is weer een aantasting van de majoor zijn geloofwaardigheid; wellicht een volkomen onterechte.

De rapportage heeft betrekking op gevechten in Uruzgan tussen 19 en 23 juni 2006. Ze maakten onderdeel uit van de inzet in Afghanistan die toen nog kapitein Kroon de Militaire Willemsorde opleverden. Anders dan een serie andere acties is deze niet tegen het licht gehouden door de commissie die gaat over de toekenning van de hoogste dapperheidsonderscheiding van ons land.
In het verslag van zijn hand staat hoe de commando’s zware slag leverden met de tegenstanders. De officier schrijft dat de gebeurtenissen zo heftig waren dat niet viel bij te houden wie met wat heeft gevuurd. Wanneer deze redenatie wordt gevolgd, zou ook niet duidelijk zijn wie welke tegenstanders heeft uitgeschakeld.




In zijn boek Danger Close schetst de ridder een heel ander beeld. Daarin meldt hij gedetailleerd zelf twee tango’s (terroristen red.) te hebben uitgeschakeld. ,,Bam, bam .. bam. Double tap kill, twee in de borst, één door het hoofd. Ik verschiet vijf tot zes patronen. Tango’s down.” Volgens Kroon kon hij in zijn boek dit verhaal wel kwijt omdat aan deze publicatie niet dezelfde objectieve eisen worden gesteld als aan de gevechtsrapportage. Hij stelt dat het wel degelijk zo is gegaan.

De conclusie is snel getrokken dat Kroon zijn bijdrage aan het gevecht heeft aangedikt. Geluiden in die richting waren er maanden terug al toen de majoor in opspraak raakte vanwege een tien jaar lang verzwegen actie in hetzelfde Afghanistan. Hij zou een tegenstander op eigen initiatief hebben gedood. Onderzoeken van Defensie en justitie leverden geen bewijs op dat het daadwerkelijk is gebeurd. Of niet.

Het probleem met het hoofdstuk uit Danger Close is opvallend gelijk aan Kroons verklaring over de verzwegen actie. Er valt niet objectief vast te stellen wie er gelijk heeft. Het zou prima kunnen zijn gegaan zoals Kroon in zijn boek omschrijft. Het kan ook dat de collega’s die anoniem hun vraagtekens erbij zetten gelijk hebben.

De waarheid rond het verleden van Marco Kroon is alleen inmiddels verworden tot een legpuzzel voor gevorderden. Waarbij veel partijen met hun eigen belangen stukjes aandragen die op het eerste gezicht perfect lijken te passen. Maar bij nader onderzoek twijfelachtig of zelfs vals blijken te zijn.

Doordat Defensie overwegend zwijgt, kunnen en zullen er nieuwe verhalen blijven komen die Marco Kroon, het ridderschap en Defensie beschadigen. Minister Bijleveld (Defensie) heeft aangekondigd binnenkort een gesprek met hem te voeren over zijn toekomst. Om verdere beschadigingen van alle partijen tegen te gaan, is het van het grootste belang dat Defensie daarna zo open mogelijk is.

Minister Bijleveld: “boek Kroon ’een soort roman’”
Het boek van oorlogsheld Marco Kroon is volgens minister Bijleveld (Defensie) „een soort roman”. Dat zegt de bewindsvrouw in reactie op commotie over het boek Danger close.
Kroon, drager van de militaire Willems-Orde, claimde in zijn boek dat hij in operatie Jung III persoonlijk meerdere Talibanstrijders uitschakelde. Die details zijn volgens het AD echter niet terug te vinden in de geweldsrapportage over die missie die geheim was, maar nu door Defensie is vrijgegeven.

Herinneringen
„Hij heeft zelf een boek geschreven, dat is een soort roman. Het is op basis van zijn herinneringen”, reageert Bijleveld. De bewindsvrouw legt uit dat de Willems-Orde op basis van feiten is beoordeeld. „Je kent nooit iets toe op basis van herinneringen.”

De minister reageerde ook op de onthulling in De Telegraaf dat Defensie voor 300.000 euro aan advocaatkosten betaalde voor Kroon. Bijleveld: „Bij beide zaken is gewogen dat hij in een bijzondere positie is gebracht door Defensie en daardoor in de publiciteit is gekomen. En meer is er niet over te zeggen.”

Bron: Telegraaf / ANP