Zo jaagt onze marine op drugsbendes uit Zuid-Amerika

reconstructie | De Nederlandse marine zit achter drugssmokkelaars aan die vanuit Zuid-Amerika het Caribisch gebied willen bereiken. Een reconstructie.




14.15 uur
Opwinding in de NH-90. Tactisch coördinator Pascal van de legerhelikopter is nog maar een kwartier onderweg als hij in de verte een afwijkend patroon in de golftoppen waarneemt. Hij speurt naar drugssmokkelaars op de Caribische zee net boven Bonaire.

De ‘Eyeball mark I’, zoals hij zijn eigen oog graag noemt, heeft alle geavanceerde systemen verslagen waarmee zijn helikopter is uitgerust. ,,Onze radar is ongelooflijk goed, maar zeker in een ruwere zee vallen afwijkende golftoppen vaak eerder op met het blote oog’’, zegt Pascal.

Het eerste succes is binnen. Nu is het zaak om razendsnel en liefst ongezien uit te zoeken wat dit bootje midden op deze machtige zee uitspookt. Pascal heeft wel een vermoeden. Ze varen op een bekende smokkelroute, het bootje is klein, maar gaat razendsnel. Dat kan duiden op drugsdealers.

Toch moeten ze het eerst zeker weten, want een bootje op zee alleen is nog niet misdadig. Pascal laat de piloot van de helikopter klimmen tot hij net onder het wolkendek vliegt. Zo kan de bemanning van het bootje de helikopter onmogelijk zien, maar kunnen zij hen met camera’s wel in de gaten houden.

Het voorgevoel blijkt te kloppen, zien ze. De boot staat vol met maar liefst 24 blauwe en groene vaten. Uit eerdere drugsvangsten weten ze dat hier benzine in zit om de drie krachtige motoren aan te sturen. Ernaast ligt een aantal witte pakketten. Mogelijk drugs, denken de militairen. Want ook dat hebben ze vaker gezien. En het bootje vaart niet onder een vlag. Superverdacht.

Pascal seint commandant Nicole Kuipers in van het moederschip, de Zr. Ms. Friesland. Ze hebben vermoedelijk beet. Zij vaart op 30 mijl afstand, maar zet direct de achtervolging in. De spanning op de brug stijgt.

15.00 uur

Terwijl de helikopter op gepaste afstand blijft en heimelijk in de gaten houdt wat de bemanning allemaal uitspookt, regelt commandant Kuipers juridische toestemming om het bootje tot stoppen te dwingen en te kijken wat ze precies bij zich hebben. Dat doet ze bij de Amerikanen die de antidrugsoperaties in het Caribisch gebied leiden.

16.00 uur
Commandant Kuipers stuurt acht militairen in een snelle speedboot de zee op. Normaal gesproken moeten zij hen binnen een uur kunnen inhalen. Maar dat zou op deze zee – met golven van 2 meter hoog – een aanslag zijn op de bemanning en de boot zelf. De klappen op zee zijn funest voor de knieën en rug van de militairen.

17.00 uur
Tactisch coördinator Pascal maakt zich nog niet al te druk in de cockpit. Het bootje dat ze nu al uren volgen, vaart op 130 mijl uit de territoriale wateren. Dat is zo ver uit de kust dat ze niet zo snel kunnen ontsnappen. ,,Als je een bootje op die plek hebt, laat je ‘m niet meer gaan. Dat is best een lekker gevoel.’’

18.00 uur
De zogenoemde FRISC van de mariniers is ontdekt. Vanuit de helikopter zien ze hoe de vier mannen in het bootje pakketten overboord gooien in een ultieme poging bewijsmateriaal te vernietigen. Dat is niet de bedoeling. Want zonder drugs hebben de militairen geen zaak. Ze moeten de pakketten zien binnen te hengelen en sturen de mariniers in de FRISC eerst daarop af. Ondertussen blijft de helikopter de boot volgen. Want als zij ontkomen, hebben ze alsnog geen zaak.

19.00 uur
De FRISC heeft een pakket weten binnen te halen en is het bootje nu zo dicht genaderd dat ze in actie kunnen komen. De boordschutter in de helikopter kruipt achter zijn wapen. Ook de scherpschutter brengt alles in gereedheid. Tot dusver zijn ze nog nooit beschoten, maar je weet nooit. ,,Ze doen het niet zo snel, want de straffen zullen vele malen hoger uitvallen als ze uiteindelijk worden gepakt. Ze weten ook dat hun vuur door ons zal worden beantwoord.’’

Scherpschutter Jack laat de vier mannen in het bootje weten dat ze moeten stoppen. Eerst via de radio. Als dat niet lukt, vliegen ze er heel dichtbij langs en houden een Stop-bord omhoog. Het maakt weinig indruk. Ook de schoten voor de boeg met het automatisch boordwapen brengt ze niet van hun stuk. Dan moeten de boordmotoren er aan geloven. Jack legt aan om met een welgemikt schot de motor te raken, maar dat valt nog niet mee met een bootje dat alle kanten op stuitert door de ruwe zee. Een keer mis schieten en de hele boot kan exploderen. En dan valt de avond ook nog eens in, wat de hele operatie nog lastiger maakt.

20.00 uur
De drugssmokkelaars weten van geen ophouden. Ondanks dat de motoren meermalen zijn geraakt, slagen ze erin de motoren aan de praat te houden.

21.00 uur
Het is bijna niet meer bij te houden hoeveel schoten Jack heeft gelost om het bootje te laten stoppen. Maar na een klopjacht van zeven uur valt met zijn laatste schot de beslissing. Het bootje valt stil. De vier mannen geven zich over en vallen, eenmaal aan boord van de Zr. Ms. Friesland, direct in slaap. ,,Onze mannen zijn na vier uur op zo’n zee helemaal gesloopt, maar deze smokkelaars zaten nog veel langer op zee’’, zegt commandant Kuipers.

Uiteindelijk hebben ze 900 kilo drugs weten te onderscheppen. Een mooi resultaat, vindt Kuipers. ,,We weten niet precies hoeveel drugs er wordt gesmokkeld. Maar alles wat niet op de markt komt, is hoe dan ook winst. Als wij hier niets zouden doen, weten we zeker dat smokkelaars hun kans pakken.’’

Bron: AD / Defensie

Sint onthaalt marineschepen Friesland en Makkum

Patrouilleschip Zr. Ms. Friesland en mijnenjager Zr. Ms. Makkum arriveerden gisteren precies op tijd voor pakjesavond in de haven van Den Helder. De Friesland is 5 maanden ingezet als stationsschip in de Cariben. De Makkum maakte 3 maanden deel uit van Standing NATO Mine Counter Measures Group 1 (SNMCMG-1).

De Friesland patrouilleerde sinds juni en onderschepte voor de Kustwacht Caribisch Gebied, eerst 406 kilo en later nog eens 900 kilo cocaïne.
Vlak voor de haven van Den Helder stapten Sinterklaas en zijn Pieten aan boord. Tijdens het laatste stukje zetten zij de bemanning in het zonnetje.




De Makkum nam de afgelopen maanden, samen met diverse NAVO-partners, deel aan verschillende mijnenbestrijdingsoefeningen zoals Sandy Coast voor de Belgische kust. Ook deed het schip mee aan oefeningen verder van huis, zoals Trident Juncture bij Noorwegen. Het overgrote deel van de afgelopen maanden opereerde Zr. Ms. Makkum echter in de Oostzee. Oefeningen met NAVO partners verbeteren de onderlinge samenwerking. Daarnaast is de aanwezigheid van het vlootverband SNMCMG-1 een zichtbaar onderdeel van de geruststellende maatregelen richting de Baltische Staten en Polen.

De hoofdtaak van de mijnenjagers is het mijnenvrij houden van de zee, kustwateren en havenmondingen. De Makkum zet zich dan ook in om explosieven te zoeken en onschadelijk te maken. Deze explosieven vormen een gevaar voor de scheepvaart.

Bron: Defensie