Ook Britse Marine heeft problemen: splinternieuw vlaggenschip heeft last van lekkage

Met zijn 280 meter lengte, zijn gewicht van 65.000 ton en zijn 3,5 miljard euro bouwkosten zou de HMS Queen Elizabeth het nieuwe paradepaardje van de Britse marine moeten zijn. Maar een paar weken nadat het vliegdekschip ten doop is gehouden, dient zich een probleem aan: het is lek, en niet zo’n beetje ook.
Elk uur gutst via een niet-werkende afsluiting bij een aandrijfschroef 200 liter water naar binnen. Een woordvoerder van de marine zegt dat het lek te verhelpen is en dat de proefvaarten die voor de komende tijd zijn uitgezet, er niet onder zullen lijden.




Gezichtsverlies
Intussen is het gezichtsverlies er natuurlijk niet minder om: het puikje van de Britse scheepsbouwers werkte eraan mee. Al in de ontwerpfase stond vast dat dit het grootste en krachtigste schip zou worden dat ooit in Groot-Brittannië was gebouwd. Het totale vermogen is in theorie goed voor een topsnelheid van ruim 25 knopen (46 km/u). Dat wil zeggen: in ideale omstandigheden – dus als de boel niet lekt.
Eerder dit jaar lag het ontwerp al onder vuur nadat aan het licht was gekomen dat veel systemen aan boord draaien op Windows XP. Dat is een kwetsbaar besturingssysteem dat vatbaar is voor aanvallen van buitenaf. De vrees was dat hackers zich vrij eenvoudig toegang tot de boordcomputers zouden kunnen verschaffen.

Bron: Telegraaf / Royal Navy

Zo ziet de onderzeeboot van de toekomst eruit

Britse ingenieurs en wetenschappers hebben op verzoek van de Royal Navy hun visie gegeven op de onderzeeërs van de toekomst. Ze lieten zich duidelijk inspireren door de natuur bij hun ontwerpen, die eruitzien als reuzachtige metalen roggen en palingen.
Hoe zien onderwatervoertuigen er over vijftig jaar uit? Met die algemene vraag ging de Royal Navy langs bij getalenteerde jonge ingenieurs uit heel het Verenigd Koninkrijk. Deze groep technici haalde inspiratie uit de natuur. Daar vindt je immers dieren die perfect zijn aangepast aan hun omgeving.

Reuzenrog
De hydrodynamische glooiingen van de mantarog worden het ‘moederschip’: een reusachtig, plat gevaarte met vleugels en een in een punt uitlopend uiteinde. Aan de voorkant is ruimte voor een grote ruit om de omgeving in de gaten te houden. Dat is een radicaal ander ontwerp dan de huidige onderzeeboten, waar het uitzicht beperkt is.




De ‘rog’ is het centrum van de beoogde zeemacht. Van daaruit doen onbemande duikmachines de rest. Een palingachtige drone kan rondkijken en -luisteren en zelfs ontploffen als er gevaar dreigt. Omdat de machine net zo beweegt als een echte aal heeft hij een soort camouflage; de vijand verward hem snel met een zeedier.
De aal heeft op zijn beurt ook weer drones aan boord. Deze kleine machines zijn bijzonder, omdat ze bestaan uit in water oplosbaar materiaal. Met een druk op de knop valt hun beschermende coating weg en lossen ze op. Perfect voor geheime missies waarbij absoluut niet duidelijk mag worden dat de Britse marine in de buurt is geweest.

Vliegende vis
Ten slotte hebben de ontwerpers het uiterlijk en de functie van de torpedo aangepast. Het klassieke onderzeewapen lijkt nu op een (vliegende) vis en kan allerlei soorten schepen uitschakelen. Bovendien kan het tijdens de reis van het moederschip naar de vijand bijsturen of van richting veranderen.

De plannen en de beelden zien er indrukwekkend uit. Of dit echt de toekomst is van de marine? De afgelopen veertig jaar is het basisontwerp van een onderzeeër niet veel veranderd. Of er genoeg budget en aanleiding is om het de komende veertig jaar wel op de schop te gooien, zal de tijd moeten leren. Maar we hebben in ieder geval de mooie droombeelden van de marine-ingenieurs.

Bron: DeIngenieuw /