Kramer nieuwe Commandant Zeestrijdkrachten

Vice-admiraal Rob Kramer is de nieuwe Commandant Zeestrijdkrachten en Admiraal Benelux. Hij volgde vandaag luitenant-generaal der mariniers Rob Verkerk op. Die werd tot zijn verrassing onderscheiden met de koninklijke onderscheiding Officier in de Orde van Oranje-Nassau met de Zwaarden.
De nieuwe marinecommandant Rob Kramer vervulde tijdens zijn loopbaan vooral operationele functies aan boord van fregatten en bij de mijnendienst. Kramer “Mijn 3 speerpunten zijn de mens, de mens en… de mens.” Dat vraagt in zijn ogen 3 zaken: een betere balans in de activiteiten, meer perspectief door een individuele benadering van het personeel, en meer manoeuvreerruimte door het afschaffen van onnodige regels. “Met deze mindset ga ik de komende jaren aan de slag.”

De ceremoniële commando-overdracht vond plaats op Marinebasis Den Helder. Op de kade stonden 600 Nederlandse en Belgische militairen aangetreden. Diverse oude maritieme luchtvaartuigen, 3 NH90-maritieme gevechtshelikopters en een Cougar van de luchtmacht voerden een fly-by uit.




Marinier in hart en nieren
Verkerks team zorgde in 1995 in Voormalig Joegoslavië voor een doorbraak in de vredesbesprekingen met de beschieting van Mount Igman. En als ook directeur Operaties stuurde hij spraakmakende inzetten aan, zoals de bevrijding van de Taipan. Het zijn een paar van de wapenfeiten uit de 39-jarige Defensiecarrière van Verkerk.
“Een marinier in hart en nieren! Daarover kan geen misverstand bestaan. Máár ook en laat ik duidelijk zijn een ware vlootvoogd”, sprak minister Jeanine Hennis-Plasschaert over de scheidend commandant. “Alleen al uw niet-aflatende strijd voor bijvoorbeeld de vervanging van de Walrusklasse, de mijnenjagers en ook de M-fregatten spreekt in dat opzicht boekdelen.”

Bijzondere slotakte
De minister refereerde aan de lastige periode waarin Verkerk aan het roer stond. Een periode waarin het effect van jarenlange bezuinigingen defensiebreed voel- en zichtbaar werd, terwijl de veiligheidssituatie alleen maar meer vroeg van Defensie. Hennis: “De laatste intensieve jaren vormen in feite een bijzondere slotakte van een prachtige loopbaan bij Defensie. Uw inzet, vastberadenheid en betrokkenheid hebben ons veel gebracht”, om de luitenant-generaal vervolgens te decoreren.

fly-by-commandooverdracht-marine_noventas-by-mindef

Flinke dosis humor
Ook niet onbesproken liet Hennis het feit dat Verkerk recht voor z’n raap is, vaak gecombineerd met een flinke dosis humor. Hennis: “Zo zorgde u tijdens de herdenking van de Slag om Chatham voor veel hilariteit toen u, niet al te veel gehinderd door een politieke antenne, stelde dat uw voorgangers overduidelijk uit waren op een harde Brexit.”
Nog 1 keer sprak Verkerk zijn mensen toe: “3 jaar geleden heb ik u beloofd dat ik ervoor zou zorgen dat u weer fluitend over de Moormanbrug kon fietsen”, refererend aan de toegangsbrug van het marinecomplex. “Ik heb er gelukkig niet bij gezegd welke kant op. De eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat dit niet volledig is gelukt. De jarenlange bezuinigingen hadden een dieper gat geslagen dan ik had voorzien.”

Bron: Defensie

75e herdenking Slag in de Javazee

27 februari 1942. 5 kruisers en 9 torpedobootjagers gaan de strijd aan met de Japanse vloot. De Nederlandse schout-bij-nacht Karel Doorman heeft het bevel over het geallieerde eskader. De Slag in de Javazee, 75 jaar geleden, is vandaag herdacht in de Kloosterkerk in Den Haag.

Ondanks een Japans spervuur van meer dan 1.200 granaten en tientallen torpedo’s, gaat het gevecht in eerste instantie gelijk op, maar verloopt dramatisch. Een meer dan 7 uur durende strijd eindigt uiteindelijk kort voor middernacht met de torpedering van de kruisers Hr. Ms. De Ruyter en Hr. Ms. Java en torpedojager Hr. Ms. Kortenaer.

Den haag, 27 februari 2017, Herdenking 75 jaar slag om Javazee in de Kloosterkerk te Den Haag.

Den haag, 27 februari 2017,
Herdenking 75 jaar slag om Javazee in de Kloosterkerk te Den Haag.

Velen komen om. Anderen belandden in zee. Onder hen matroos 3e klasse Felix Jans, opvarende van de Kortenaer. Hij is inmiddels 93 jaar maar de confrontatie met de Japanse vloot staat op zijn netvlies. “Wij voeren de Japanners tegemoet en vuurden over en weer. Natuurlijk was je bang? Waar zou je terecht komen als je werd afgeschoten.”

Een torpedo boort zich in de Kortenaer. Jans wordt het water in gezwiept en denkt dat het einde nabij is. Hij weet op een reddingsvlot te klimmen en ruim 4 uur later halen de Britten hem uit het water. Als de geallieerden na een week capituleren, neemt de ellende verder toe. Jans moet als krijgsgevangene onder barbaarse omstandigheden werken aan de Birma-spoorlijn. Hij kijkt erop terug als “één grote survival.”




Veerkracht
Minister Jeanine Hennis-Plasschaert: “Meneer Jans, we zijn ontzettend blij dat u vandaag bij ons bent. Uw verhaal inspireert van A tot Z. U toonde een ongelooflijke veerkracht. En juist te verhalen over toen, over u en uw kameraden, worden we ons steeds weer bewust van de volle omvang van die gebeurtenissen én de betekenis daarvan voor nu.”


Operationeel relevant

Volgens Hennis leert het dat we permanent in de krijgsmacht moeten willen investeren om operationeel relevant te blijven. “Maar het leert ons bovenal dat we de herinneringen aan de vele slachtoffers van de Slag in de Javazee levend moeten houden Zij betaalden de hoogste prijs. Zij toonden moed, veerkracht en vastberadenheid. Zij kwamen op voor onze vrijheid.”




Grote schok
Eind vorig jaar ontdekten duikers dat de wrakken van de 3 Nederlandse oorlogsschepen grotendeels waren verdwenen. “De schok was groot”, aldus Hennis. Onderzoek wees uit dat ze van hun plek op de zeebodem waren gehaald. Naast het vaststellen van de vermissing is er ook gezamenlijk onderzoek naar de toedracht, zo kwam premier Mark Rutte met Indonesië overeen.

Adelborstenlied
Hennis: “De overgebleven tastbare herinneringen van de zeeslag moeten worden gekoesterd.” Zij noemde onder meer de scheepsbel van Hr. Ms. De Ruyter en de grammofoonplaat in de plunje van adelborst Jaap Kooijman met het adelborstenlied. Daarvan luiden de laatste regels van het eerste couplet:

‘Wordt het nog eens in later dagen
Neerlands vlag ten strijd ontplooid
Stervend zullen wij haar schragen
Maar die vlag verlaten: nooit!’

Bij de herdenking waren meer dan 450 nabestaanden, onder wie Theo Doorman, zoon van eskadercommandant Karel Doorman.

Surabaya
Ook bij het herdenkingsmonument in Surabaya was er aandacht voor de zeeslag. “Wie het verleden vergeet, is gedoemd het te herhalen”, zei de president van de Oorlogsgravenstichting Piet-Hein Donner. “De erevelden hier en op talloze plaatsen elders in de wereld, vooral ook vermaningen die ons stil doen staan bij het leed van oorlog, de prijs van vrijheid en de kosten van herstel daarvan als ze verloren gaan door zorgeloosheid en verwaarlozing. En dat laatste dreigt steeds als we aan vrede, recht en vrijheid gewend – verwend – raken.”