landrover-verlaat-doorn_noventas-by-mindef

Blijft Marinierskazerne toch in Doorn?

De verhuizing van de marinierskazerne naar Vlissingen dreigt op losse schroeven komen te staan. Minister Bijleveld (Defensie) zal dat volgens Haagse bronnen deze week melden in antwoorden op Kamervragen. Het ministerie van Defensie benadrukt steeds meer dat er ’geen onomkeerbare stappen’ zijn gezet en dat moderniseren van de Doornse kazerne een optie is. Veel mariniers weigeren naar Vlissingen te gaan. „Al bouwen ze gouden kranen.”
Tegelijkertijd willen mariniers verenigd in het inspraakorgaan TRMC een arbitragezaak aanspannen bij het Centrum Arbeidsverhoudingen Overheidspersoneel.

Het besluit over de verhuizing viel zes jaar terug. Nu Vlissingen dichterbij komt – de opening staat voor 2022 gepland – lopen de spanningen in het korps op. De eerste drie maanden van dit jaar verlieten 73 mariniers de dienst. Drie keer zoveel als normaal. Bijleveld laat uitzoeken of dat door de verhuizing komt. Voor de vakbonden is het klip en klaar dat dit zo is.




Uit recente brandbrieven van korpsadjudant Rob van Haastrecht blijkt dat een meerderheid van de mariniers niet naar Vlissingen zal gaan. „Al bouwen ze een kazerne met gouden kranen”, zo staat er in het stuk. Volgens ingewijden heeft de korpsadjudant een groeiend aantal leden van de marinetop aan zijn kant.
De voornaamste reden niet naar Vlissingen te willen, zit hem volgens de militaire bonden in het feit dat mariniers hun gezin niet uit de vertrouwde omgeving weg willen halen. „Wanneer je zes maanden per jaar niet thuis bent, is dat netwerk voor het thuisfront heel erg belangrijk”, legt voorzitter Jean Debie van vakbond VBM uit.

Onhandige plek
„Je verhuist ook niet alleen. Partners hebben banen die ze niet zomaar willen opgeven. Vlissingen is een heel onhandige plek. Bij defensie krijg je elke drie jaar een andere functie. De mariniers zitten ook in Rotterdam, Den Helder en op Texel. Vanuit Doorn is dat aan te reizen, vanuit Vlissingen niet meer”, voegt voorzitter Marc de Natris van de Koninklijke Vereniging van Marineofficieren (KVMO) eraan toe.

Wat niet helpt Vlissingen aan de marinier te brengen, is dat de kazerne volgens de bonden steeds minder lijkt op het state of the art-onderkomen dat was beloofd. De Commandant der Strijdkrachten zette volgens de VBM een streep door veel wensen van de mariniers.
„Er komt geen volwaardige schietbaan, mariniers krijgen geen eigen slaapruimtes en er is een streep gezet door een geconditioneerde stalling van de voertuigen”, somt Jean Debie op. „Die afwijzingen zijn onvoldoende gemotiveerd. Daarom begint het vertegenwoordigend overleg een arbitragezaak.”
De vakbonden houden er serieus rekening mee dat Vlissingen doordrukken het einde van één van Nederlands oudste krijgsmachtonderdelen (1665) kan betekenen. Daarom pleiten ze ervoor zo snel mogelijk de stekker uit het project te trekken en de uitbreiding van Doorn op te pakken.

Haastig
De officiële lijn van defensie is dat Vlissingen vooralsnog gewoon doorgaat. Een woordvoerder van het departement stelt dat het bestek voor de kazerne conform de eisen is zoals die zijn gesteld door het Korps Mariniers. De discussiepunten zijn extra door het vertegenwoordigend overleg ingebrachte wensen.
Het besluit tot de verhuizing werd haastig, vlak voor de val van het eerste kabinet-Rutte, genomen. Het was omstreden omdat minister Hillen (Defensie) een miljard euro moest bezuinigen, maar wel 160 miljoen wist vrij te maken voor dit direct omstreden project.

Bron: Telegraaf / Defensie (foto illustratief)

Vlissingen, 7 december 2016.Foto's: KCT & LMB oefening LOWLANDS 2016.Medivac Cougar hhalt gewonden op

Marinekazerne Vlissingen gesloten (video)

Bijna een halve eeuw geleden werd de Marinekazerne Vlissingen in gebruik genomen met het hijsen van de vaderlandse 3-kleur. Gisteren werd de locatie gesloten. Op deze plek verrijst de komende jaren de Michiel Adriaanszoon de Ruyter-kazerne voor de mariniers. Zo blijft de eeuwenoude band tussen Vlissingen en de marine behouden.
Het kazernecomplex betekende destijds een flinke verandering. Marinepersoneel hoefde niet langer op wachtschepen te verblijven die sinds het einde van de Tweede Wereldoorlog in de Vlissingse havens lagen. De marinekazerne bood onderdak aan zo’n 300 personen.




De huidige commandant van de kazerne luitenant-ter-zee der 1e klasse Eric Veldhuizen: “De kazerne was, na Den Helder, het belangrijkste steunpunt voor de marine. Met in vredestijd een verzorgende taak en een thuishaven voor het flottielje mijnbestrijdingsvaartuigen en de Duik- en Demonteergroep. In oorlogstijd ondersteunde de kazerne alle NAVO-schepen met een operationele taak op of bij de Schelde. Hiertoe was zelfs een schuilkelder gebouwd, berekend op 630 personen die er in geval van een atoomaanval ruim een week in konden verblijven.”

Geen leegstand
Vanwege een terugloop in nieuwbouw en reparatie van marineschepen werden er steeds minder scheepsbemanningen gelegerd. Van leegstand is echter nooit sprake geweest. Zo fungeerde de kazerne als een uitvalsbasis voor oefeningen en andere activiteiten. Denk aan jaarlijkse herdenkingen, het gastheerschap van de Ronde van Walcheren en de startbijeenkomst van de zeiltocht Vlissingen-Chatham.

Buitgemaakte lading
Ook hoofd Maritieme Ondersteuning kapitein-ter-zee Gerrit Nijenhuis refereerde bij de sluiting aan de sterke en historische band tussen Vlissingen en de marine. Hij dook zelfs nog wat dieper de geschiedenis in. “Onze band dateert al uit de 16e eeuw toen er hier nog een tijdje een Prijzenhof was gevestigd. In dat Prijzenhof werd de lading van buitgemaakte schepen door de Admiraliteit aan de meestbiedende verkocht.”

Bron: Defensie