Nederlandse militairen zijn gewild in het buitenland

Bij de ministeries van Defensie en Buitenlandse zaken liggen diverse verzoeken om militaire hulp. De verwerking van de aanvragen loopt echter niet zo snel. In april werd het Amerikaanse verzoek om hulp bij een bufferzone in Syrië bekend gemaakt. Hier is nog geen reactie op gegeven. In juli kwam er een Amerikaans verzoek bij voor een marine-missie in de Perzische Golf. En begin september vroeg Frankrijk instructeurs om de Malinese strijdkrachten te trainen. Ook hierop zitten ambtenaren nog te blokken.




Onze militaire steun is dus blijkbaar gewild. Dit was ten tijde van de Golfoorlog beduidend anders. Nederland liep toen voortdurend achter de feiten aan. Mede omdat Nederland niet te veel gevaar wilde lopen. Het programma Andere Tijden heeft hier in het verleden een boeiende aflevering met de toenmalige hoofdrolspelers over gemaakt.

Er zijn in die periode twee marineschepen naar de Perzische Golf gestuurd, om daar een embargo tegen Irak af te dwingen. Ook was er het idee F-16-straaljagers te sturen om een land in de regio tegen Irak te beschermen. Op vliegbasis Twente stonden de piloten al klaar, inclusief pallets vol wc-papier. Alleen de bestemming ontbrak nog. Er was blijkbaar geen interesse.
Ook was er vanuit buitenlandse zaken het idee dat Nederland Israël zou beschermen tegen Irakese raketbeschietingen. Echter waren onze Patriots hier niet voor geschikt.

Lees hier het hele artikel in Trouw

Bron: Trouw / Defensie (foto illustratief)

40-jarig jubileum brengt Libanon-veteranen bij elkaar

Precies 40 jaar geleden startte de missie en waren de mannen van 44 Pantserinfanteriebataljon op elkaar aangewezen in Zuid-Libanon. Gisteren kwamen de UNIFIL-veteranen weer bij elkaar voor de reünie vanwege dit jubileum.




In totaal zond Nederland meer dan 9.000, voornamelijk dienstplichtige, militairen uit. Het was de 1e grootschalige Nederlandse deelname aan een VN-operatie. Het is ook 1 van de langstlopende VN-missies, waar Nederland nog steeds in vertegenwoordigd is. Momenteel is 1 militair als genderadviseur uitgezonden naar Libanon.

“Wat u daar meemaakte, heeft u veranderd. Overal zand en stof, de hete zon, mensen met andere huizen en gewoonten, kinderen die nieuwsgierig een kijkje kwamen nemen, de mierzoete thee, zee en buikkrampen van de diarree. Bij u bekend als ‘het bruine monster’”, sprak staatssecretaris Barbara Visser de oudgedienden toe. “Van de geuren van de omringende plantages en het vleugje parfum van uw geliefde op een handgeschreven brief, tot de lucht van smeer, olie en kruit. Dat laatste is iets wat men thuis veelal niet doorhad, maar wel in uw herinnering en in opgetekende verhalen is opgeslagen. Er werd bij vlagen volop geschoten. Het bunkeralarm was u niet vreemd.”

Missie verbroedert
Het waren ervaringen die de veteranen mee naar huis namen. Visser: “Om in uw veel gehoorde eigen bewoordingen te spreken: ‘U ging als jongen, maar kwam terug als man’.” Ze kwamen terug met herinneringen en sommigen met beschadigingen. Maar hoe ze ook terugkwamen, het gevoel van ultieme kameraadschap bleef. Visser: “De missie verbroedert. U deelt iets samen. Die periode in uw diensttijd, op de goede én slechte momenten. Waaronder het gemis van 9 omgekomen kameraden, die niet veilig naar Nederland mochten terugkeren. Zij die sneuvelden in de strijd.”

Nooit vergeten
De toen 21-jarige dienstplichtig sergeant Philip de Koning was 1 van hen. Hij raakte dodelijk gewond toen de 3-tonner waarin hij zat op een verstopte antitankmijn reed. Vorige maand kregen zijn nabestaanden postuum een militaire onderscheiding uit handen van de Inspecteur-Generaal der Krijgsmacht op landgoed de Zwaluwenberg. Onder de aanwezigen waren zijn broer, schoonzus en moeder. Visser: “Uw zoon gaf, samen met 8 andere Nederlandse militairen, zijn leven in Libanon. Voor de vrijheid van anderen. Wij zullen hen nooit vergeten.”

Bron: Defensie