sniper-accuracy-scherpschuttersgeweer_noventas-by-mindef

Curaçao haalt beste boven in scherpschutters mariniers

Het ruige natuurgebied Wacawa op Curaçao bood snipers (scherpschutters) van het Korps Mariniers de afgelopen 3 weken ongekende oefenmogelijkheden. Voor 12 Nederlandse specialisten en 2 Deense collega’s kwamen vrijwel alle disciplines van het precisievuren langs. Van ‘gewoon’ met scherp op de schietbaan tot complexe observatiemissies zonder gezien te worden.
Marinier Jaap is bijzonder te spreken over het schietterrein en de jaarlijkse Strike-module: “We doen hier dingen die we in Nederland niet kunnen. Denk aan het ongezien besluipen en observeren van een doelwit met meerdere teams. Waarbij ook nog eens met scherp kan worden geschoten.”




Ideaal trainingsterrein
3 factoren maken Wacawa tot een ideale trainingsomgeving: klimaat, ruimte en afwisselende natuur. Wacawa biedt hoogtes, kale vlaktes, rotsmassieven, mangroven, grotten, heuvelkammen en binnen- en open wateren. Die afwisseling maakt het gebied ideaal voor het trainen van de schietvaardigheid, verplaatsingen en het inrichten van observatieposten. Op de schietbanen kan in nagenoeg 270 graden met scherp worden gevuurd tot afstanden van meer dan 2000 meter.
De groep bestond uit 8 verkenner-snipers, 3 leden van MARSOF (maritime special operations forces) en 2 Deense collega’s. Zij hadden dit jaar ook de bijzondere mogelijkheid om te schieten op gepantserde voertuigen en op zee op buitenboordmotoren en oefenbootjes.

marinier-schiet-zr-ms-pelikaan_noventas-by-mindef

Alle wapens
Jaap: “Op de schietbaan schoten we op verschillende afstanden. Dat deden we met al onze wapens. Oplopend in kaliber zijn dat de HK417, de Accuracy .338 en de Barrett .50. Op de baan draait het onder meer om data verzamelen. Dus rekening houden met de wind, luchtvochtigheid en de temperatuur. Allemaal factoren die de kogelbaan beïnvloeden. Het schiet anders in Noorwegen bij -10 graden dan hier op Curaçao.”

Wat Jaap ook beviel was de ruimte voor eigen input en de aandacht voor operationeel optreden. “Ik wilde ‘stalken’. Dat is het ongezien besluipen van een doelwit. Dat observeer je een bepaalde tijd om het vervolgens uit te schakelen. Het terrein hier maakt dat een beproeving. Dichte begroeiing met overal planten met stekels en dat bij 30+ temperaturen.” Dit zorgde ervoor dat het afleggen van een paar honderd meter soms 1 a 2 uur kostte. “Het vraagt ook om creativiteit. Liggend schieten is ideaal. Maar je kan niet zomaar 3 meter naar rechts als je ongezien moet blijven. Dus dan stabiliseert je buddy je wapen met z’n rugzak.”

sniper-met-buddy-met-afstandsmeter_novents-by-mindef

Belangrijke lessen
De subtropische omstandigheden op het eiland benaderen die van recente missiegebieden. Het aanpassen van de wapensystemen en kijkers aan de klimatologische omstandigheden levert waardevolle data op. Deze gegevens zijn niet 1 op 1 over te nemen in voor bijvoorbeeld het Midden-Oosten. Maar het levert belangrijke inzichten op. Die wordt gedocumenteerd zodat ook anderen ervan profiteren.

Bron: Defensie

mariniers-mali_noventas-by-mindef

Mariniers onderscheiden voor geheime paramissie Mali

De mariniers werden in 2015 per parachute in de Malinese woestijn gedropt om ongezien informatie te verzamelen over gewapende groeperingen en terroristische activiteiten. Daarvoor zijn ze vandaag onderscheiden met de operationele wing. Voor het eerst werden mariniers per parachute voor een missie ingezet.

Teamleider sergeant Nikki : “We hebben hier heel lang naartoe gewerkt en veel sprongen gemaakt. De 1e keer zaten we al in het vliegtuig, maar ging het niet door omdat er ineens nomadententen op de landingsplek stonden.”

Afgelegen dorp
Niet lang daarna kregen de mariniers alsnog de kans om de vele trainingen om te zetten in een echte verkenningsoperatie in de onrustige Tilemsi-vallei. Het doel was het verzamelen van informatie over terroristische activiteiten in het gebied, om hiermee geweld en aanslagen op VN-troepen en Malinese burgers te voorkomen. Nikki: “Het betreffende dorp lag afgelegen in de woestijn en de lokale bevolking vormt daar een uitstekend waarschuwingsnetwerk. Daarom is besloten om er ’s nachts per parachute in te gaan om het dorp 48 uur ongezien te observeren.”

Parawing Marsof Mali inzet

Droge rivierbedding
Nikki: “Toen we veilig op de grond stonden was het eerste dat we deden een zandduintje uitgraven en onze spullen verbergen. Tegelijkertijd zochten we een observatiepost. In de woestijn is dat nog een behoorlijke klus.” Uiteindelijk vonden ze een droge rivierbedding, uitgesleten in de rotsen, waar ze zich ongezien konden schuilhouden.

Zon geduchte tegenstander
Naast het risico op ontdekking was ook de enorme hitte een geduchte tegenstander. Nikki: “In de zon 68 ⁰C en 50 in de schaduw. Onze rugzakken waren echt uit het boekje: met genoeg munitie om goed van ons af te bijten, voldoende water en voedsel en natuurlijk communicatie- en observatiemiddelen. Ruim 50 kilo per persoon.”

Parawing Marsof Mali inzet
Na 48 uur werden de mariniers met voertuigen weer opgehaald. Nikki: “We zijn echt onzichtbaar gebleven en hebben er waardevolle informatie opgehaald: een succesvolle missie.”

Afschrikken terroristen
De mariniers maakten deel uit van de Special Operations Land Task Group in Mali. Deze eenheid bestaat uit special forces, ondersteunende mariniers en specialisten van de landmacht. Zij verzamelden met langeafstandsverkenningen in het noordelijke deel van Mali inlichtingen voor de vredesmissie van de Verenigde Naties. Het in kaart brengen en afschrikken van gewapende en terroristische groeperingen waren enkele hoofdtaken van de mariniers.



Bron: Defensie